Klaar voor de start

28 november 2016 - 4 reacties

Nog 33 dagen en dan is het jaar 2016 voorbij. Heb jij een woord wat dit jaar voor jou het beste samenvat?

Voor mij is dat woord: VERANDERING

In 2016 heb ik een nieuwe invulling gezocht voor mijn werkende leven. Ik ging solliciteren, netwerken, ontdekken en onderzoeken wat echt past bij mij. Vorige week heb ik een belangrijke knoop doorgehakt: ik ga voor mezelf beginnen met bloggen! Ik ga bloggen voor klanten in de dienstverlenende sector en geef daarnaast ondersteuning op het gebied van Social Media. Via het UWV ga ik het starterstraject in en met wat financiële zekerheid van hun kant krijg ik een half jaar de tijd om mijn bedrijf op te zetten.

Ik sta opgewonden voor de start, maar ik besef ook dat het een flinke stap is en dat ik hulp mag en kan vragen van anderen. Zo heb ik vorige week de 2-daagse training ‘ Zet jouw bedrijf succesvol op de kaart’ gevolgd bij Communicatiebureau Redact. Samen met 5 andere startende ondernemers kregen we les in het ondernemerschap. Van het oefenen van je pitch tot het wandelen in stilte. Van het bepalen van de ideale doelgroep tot het kiezen van de marketingactiviteiten voor 2017.

Ik keek in de spiegel als ik met de andere deelnemers praatte: gemotiveerde, enthousiaste personen die met gezonde spanning aan het begin staan van hun onderneming.

Aan het einde van de training mochten we 2 kaarten uitkiezen die symbool stonden voor waar we nu staan met het ondernemen en waar we uiteindelijk naartoe willen met ons bedrijf. Ik koos onderstaande kaarten. De eerste geeft weer dat ik soms wat snel ga. Ik sla een steentje over en besef het op tijd zodat ik overeind blijf. Waar ik uiteindelijk naartoe wil: het gevoel hebben als ondernemer dat ik ‘zweef’, dat ik geniet van het werkende leven met blijvende kriebels in mijn buik.

img_3385

 

Op een oude fiets moet je het leren

23 november 2016 - 4 reacties

img_3369

Terwijl we in september met onze E-bikes door het land vlogen, leerden we vandaag hoe de eerste fiets bestuurd werd. De terugkomdag van de E-bike Challenge van de ANWB op het hoofdkantoor in Den Haag was leerzaam en voelde als een intieme afterparty.

Bij aankomst worden we hartelijk ontvangen door de organisatie en op het scherm zien we flitsende foto’s van onze avonturen. Ik klets bij met de andere deelnemers alsof het vrienden van vroeger zijn, we zijn in korte tijd een vertrouwd clubje geworden.

Er volgt een quiz waarbij we moeten graven in ons geheugen om allerlei feiten van de E-bike Challenge naar boven te krijgen. Ik gok drie keer goed en ben nog niet alles vergeten, want ik krijg een eervolle tweede plaats. Helaas loop ik daardoor net het felbegeelde T-shirt mis.

Na deze spannende quiz krijgen we een rondleiding door het pand. Een geschiedenis les van een man van de ANWB maakt ons stil en vervolgens komen we in de Alarmcentrale terecht. Maar ik ben het meest onder de indruk van het bezoek aan het kantoor waar alle files worden bijgehouden en voorgelezen. Zie ik daar gewoon DE mannen zitten die dagelijks op de radio te horen zijn met de files! Ze hebben een pittig beroep, want zodra er een melding komt moeten ze paraat staan waardoor een lange pauze of een moment van onoplettendheid er niet in zit.

We sluiten de terugkomdag af met een gezellige borrel met bitterballen en stiekem hopen wij op een volgende challenge in 2017…of gaan we dan met een elektrische auto het land door?

Door de ogen van een zevenjarige

16 november 2016 - Een reactie plaatsen

img_3284

Wil jij als oppas mee naar Enschede en met jouw nichtje slapen in een luxe hotelkamer midden in het centrum?

Daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen. Terwijl mijn nichtje geniet van de festiviteiten rondom het jubileum van mijn schoonbroer, ga ik de stad Enschede verkennen. Het heeft een knus centrum met een sfeervolle Oude Markt en smalle straatjes met diverse winkels. Ik kan het met geen enkele andere stad waar ik tot nu toe geweest ben vergelijken (en dat zijn er aardig wat!).

Nadat ik een pizza naar binnen heb gewerkt bij Happy Italy belt mijn zus dat de zevenjarige staat te popelen om naar de hotelkamer terug te keren. Zij gaan tot in de late uurtjes feesten en wij…pakken de kleurpotloden en de chips erbij. Mijn nichtje heeft zich uit-stek-end voorbereid. Minstens vier spelletjes in de koffer en talloze kleurplaten. Bij binnenkomst heeft ze binnen tien minuten haar kleren en spullen uit de koffer gehaald en een plek gegeven. Alsof we vier nachten blijven, zij zal later niet snel wat vergeten als ze op reis gaat.

Als wij bij elkaar woonden zouden we iedere dag kleuren.

Ik denk dat geen enkel meisje van zeven kan zeggen dat ze met haar tante in een hotel heeft geslapen.

Ik geniet van haar gedachtes die ze hardop uitspreekt, ook als ik de receptie bel omdat onze douche niet warm wordt. De receptioniste lost het meteen op, we krijgen een extra hotelkamer om te douchen en moeten beneden de sleutel ophalen.
Tante Karin, wil je vragen of we in pyjama naar beneden mogen?

Rond negen uur is het bedtijd, het in slaap vallen gaat moeizaam omdat ze ervoor zorgt dat ik op het randje van het bed lig. De knuffel is ze vergeten, dus daarom voel ik haar arm om mij heen geslagen.

Alle vier zitten we met een slaaphoofd de volgende dag aan het ontbijt, deze logeerpartij zal nog lang in het hoofdje van de zevenjarige blijven ronddwalen.

Ik ben jaloers

8 november 2016 - 2 reacties

Ieder tv-programma wat hij presenteert is een succes. Hij hoeft daarvoor slechts één ding te doen: zichzelf te zijn. Hij durft zijn kwetsbaarheid te tonen en weet dat ook bij anderen in korte tijd los te maken.

Johnny de Mol. In zijn nieuwe programma De reis van je leven verrast hij samen met iemand die niet lang meer te leven heeft, zijn of haar beste vrienden met een mooie reis. Op een intieme manier word je als kijker meegenomen op deze vakantie en bijna niets blijft geheim. Johnny weet welke vragen hij wel en niet kan stellen én wanneer hij stil moet zijn.

Ondanks dat het een zwaar thema heeft, gaat het in dit programma om het leven en niet om de dood. De vriendschap staat centraal en die is hechter dan ooit bij de hoofdpersonen die bezig zijn om langzaam afscheid te gaan nemen. Tot nu toe zijn Zuid-Afrika en Italië aan bod gekomen, de prachtige landschapsbeelden komen je tegenmoet waardoor het bijna onder de noemer feel good-televisie kan vallen.

In een interview  gaf Johnny aan dat het hem natuurlijk weleens teveel wordt tijdens het presenteren van dit programma en dat hij dan een stapje terug doet. Dan laat hij de groep vrienden of vriendinnen het verdrietige moment samen pakken.

Ik ben nieuwsgierig waar de volgende reis heen gaat, komende maandag om 20.30 uur te zien op RTL4, kijk jij mee?

Het weekend van Kaatje

1 november 2016 - 2 reacties

img_3158

Een uur extra kregen we dit weekend en ik heb meteen het gevoel dat mijn bioritme geheel vestoord is. Buiten dat waren het voor mij herfstdagen waarin PLEZIER centraal stond. Door de zon, de prachtige wandeling door de Bedafse Bergen en door het borrelen in mijn oude stamkroeg. Laat ik bij het begin beginnen…

Vrijdag
Met vriendin E. afgesproken om te gaan winkelen en daarna een koffie te drinken in de stad. Het winkelen duurt hooguit een half uur en ik denk dat de barman zich vergist heeft want plotseling staan er twee speciaalbiertjes voor onze neus. Nou ja het is niet anders, wij zijn de flauwste niet en drinken ze op alsof het koffie is. We kletsen bij over het basketballen, over het creatief bezig zijn en over het Glazen Huis van 3FM wat in december naar Breda komt.

Ik kijk intussen rond in de Bruine Pij en denk terug aan de avonden dat ik hier op stap ging. Het voelt fijn om weer op deze plek tussen de herinneringen te zitten én om te beseffen dat het niet meer hoeft. Het uitgaan, de korte nachten en vooral de brakke dagen daarna, leve de vrijdagmiddagborrel!

Zaterdag
Rond de middag ga ik naar mijn vriend en eten we met zijn kinderen visjes van de markt. Daarna vertrekken we richting Vorstenbosch en lopen we door de prachtige Bedafse Bergen. Wat een aanrader voor iedere wandelaar die op het gemak door een duinlandschap wil struinen. Met rode wangen gaan we terug naar huis en vieren we vervroegd Halloween.

img_3167

Een vuurtje erbij en twee pompoenen met een kaarsje erin op tafel; deze zaterdag stond in het teken van WARMTE.

Zondag
Het is 6.00 uur en ik hoor kinderstemmen, zal ik het cliché maar achterwegen laten dat kinderen geen rekening houden met de klok die verzet wordt 😉 ? Slaperig bakken we eitjes met spek, drinken koffie in het kwadraat en vervolgens stappen we gapend de auto in om naar de Hornbach te rijden. De rest van de dag verloopt ontspannen met wat tijd om te basketballen, boodschappen te doen en stamppot te eten. Het vuur gaat na het eten opnieuw aan en met zijn tweetjes sluiten we in stijl met rode wijn de zondag af.

Hoe was jouw weekend? En ben jij intussen gewend aan de wintertijd?