boeken

Ik heb slecht nieuws

Terwijl de lente is begonnen en Twitter vandaag tien jaar bestaat heb ik helaas slecht nieuws. Ik wil het al een tijdje vertellen, maar durfde het iedere keer niet. Want het kan ook jou verdrietig maken. Maar toch, ik ga het delen.

Multitasken, het bestaat niet. Heus waar. Net zoals de hoofdpersoon Helen in het boek ‘Multitasken bestaat niet’ van Dave Crenshaw dacht ik dat ik er een koningin in was. Bellen tijdens het koken. Een mail sturen en intussen een vraag beantwoorden van een collega. Een bericht op Facebook plaatsen op het moment dat de film op televisie het hoogtepunt bereikt.

Je kunt nooit twee of meerdere taken met volle aandacht tegelijk doen. Juist als je met veel dingen tegelijk bezig bent zul je constant het gevoel hebben dat je achter de feiten aanloopt. Niets komt af of in ieder geval nooit zoals jij dat wilt.

Wat een deceptie. Of niet, want door dit boek weet ik dat het anders kan. Hieronder de tips die ik geleerd heb en ik sla deze op in mijn geheugen voor het leven. Ik stel voor dat jij hetzelfde doet, want als je blijft geloven in multitasken zal stress nooit uit jouw leven verdwijnen.

  • Collega’s die zonder te vragen aan het bureau komen of regelmatig bellen: plan momenten of vergaderingen in om de zaken in één keer te bespreken. Heb je een apart kantoor hang dan een bordje op met ‘niet storen’ zodat de urgente taken eerst afgemaakt kunnen worden.
  • Je hoeft niet 24/7 bereikbaar te zijn voor iedereen. Spreek een voicemail in en geef daarin aan op welke tijdstippen je bereikbaar bent en zult terugbellen. Zo weet iedereen wanneer jij de volledige aandacht hebt voor een gesprek.
  • Deze is cliché maar hoort erbij in het rijtje: zorg voor een duidelijke scheiding tussen werk en privé. Werktelefoon en laptop uit bij thuiskomst en samen aan tafel gaan eten. In nood mag de telefoon/laptop nog één keer aan voor het einde van de avond maar liever niet.
  • Zet meldingen van nieuwe e-mails, berichten via Facebook, Twitter, LinkedIn etc. uit. Als nieuwsgierig persoon weet ik dat het nogal verleidelijk is om een binnengekomen mail of bericht direct te lezen. Gevolg: afgeleid zijn en weer moeite moeten doen om in de taak te duiken waar je mee bezig was. Dat kost tijd én geld.
  • Slapen en ontspanning: zonder deze twee houdt niemand het vol. Ze moeten eigenlijk verplicht in de agenda komen te staan. Een half uur wandelen in de pauze. Intensief sporten of naar yoga na een stressvolle dag. Slapen in plaats van tot midden in de nacht Netflixen en Facebooken.
21 maart 2016
overig

Waarom genieten een kunst is

Het ene moment sta ik als Indiaan in een drukke stad te proosten op het leven, het volgende moment hoor ik dat mijn oom er plotseling niet meer is. Ik snap er niets van. Ik wil het zelfs nog niet snappen.

Kroegentocht
Deze week gingen mijn gedachten regelmatig terug naar een zondag van jaren geleden. Mijn peettante en oom kwamen naar mijn huis in Breda en we besloten een zelf geïmproviseerde kroegentocht te houden. We begonnen bij de Irish Pub en voor ik het wist had ik een halve liter donker bier in mijn hand. Daarna belandden we in een foute kroeg met Hollandse muziek en zongen we hard mee met de nummers door de microfoon. Uitgelaten verlieten we met zijn drietjes de stad weer, wat een onverwachts plezier was het op deze zondagmiddag.

Uitzonderlijke uitspraken
Genieten lijkt soms wel een kunst in tijden van stress en van alles en nog wat moeten, maar dat kon mijn oom als de beste. Duiken, golfen, skiën, buurten bij opa en oma op de boerderij en met zijn kinderen en kleinkinderen op pad. Zijn vrolijke en hartelijke vertelstem, de grappen en de uitzonderlijke uitspraken, ik zal ze nooit vergeten. ‘ Waar je van droomt kun je niet van wakker liggen,’ die tekst hang ik nog eens op een tegeltje boven mijn bed.

Een grote man
Zijn zakelijke inzicht zorgde er bij mij voor dat ik vanzelf ging nadenken over een toekomstige baan als schrijfster. Ik beloof je ome Frans, die baan gaat er ooit komen. Ik had nog zoveel van hem willen en kunnen leren. Een grote man voor zijn familie én het familiebedrijf Den Ouden, dit gemis is nu al zo voelbaar in ons dorp.

Ik ben verdrietig en velen met mij, maar neem het van hem over: ik zal nooit stoppen met genieten.

13 februari 2016
proeven

Wakker worden bij Starbucks

Met vier mannen koffie drinken op zaterdagochtend, ik kan een slechter begin van de dag verzinnen. Met koek, cake en een sterk verhaal. Ik bezocht een koffieseminar van Starbucks op het station in Breda en kreeg een heel persoonlijk beeld van deze wereldwijde koffieketen.

De seminar begint met een inleiding over het ontstaan van koffie. Ik weet dat koffie oorspronkelijk uit Ethiopië komt, maar ik had geen idee hoeveel er gebeurd voordat deze in mijn beker terechtkomt. Angie de Ruijter (barista en Coffee Master) praat honderduit hierover en laat ons intussen proeven van Colombia tot aan Sumatra.

IMG_0950

Koffie drinken is al jaren vanzelfsprekend voor mij, maar koffie PROEVEN dat is een kunst op zich weet ik nu. Eerst het kopje wat rond laten draaien om te zien hoe de koffie eruit ziet. Dan komt het belangrijkste onderdeel: ruiken! Wat als je dat overslaat zul je nooit de smaak intens beleven. Daarna mogen we ongegeneerd slurpen om een eerste indruk te krijgen van de koffie. Als laatste gaan we het drinken, maar niet zonder een stuk koek of cake.

Waarom heb ik dit nooit zelf bedacht? Dat koffie met een citroensmaak een ideale combinatie is met citroencake? De cake in je mond stoppen en tegelijkertijd een slok nemen geeft het zo’n andere smaak. Een betere en diepere om precies te zijn.

Versie 2

In totaal krijgen we drie tastings waarbij de koffie gezet wordt met behulp van een Frens Press en via Pour Over: een zetmethode die de zogenaamde slow coffee geeft. Tussendoor vertelt Angie over de duurzaamheid die bij Starbucks voorop staat: als je de koffie hier op wilt drinken krijg je milieubewust geen plastic beker maar een grote mok. De prijsafspraken en werkomstandigheden van de boeren worden nauwlettend in de gaten gehouden, want iedere boer is een volwaardige partner binnen het Starbucks concern. Gelijkheid en niets minder dan dat.

Bij de laatste koffie, een dark roast ben ik in één klap klaarwakker en weet ik zeker dat mijn zaterdag energiek zal zijn. We nemen afscheid en Angie belooft ons te mailen als er weer een nieuwe koffieseminar op het programma staat. Ik kijk uit naar het proeven in de lente, want ik heb ontdekt dat de milde koffie met citroensmaak mijn voorkeur heeft. Met een zakje Caffe Verona verlaat ik het station. Oh die geur die uit mijn tas komt doet me alweer verlangen naar een volgend kopje; het zal niet lang meer duren voordat ik zelf een French Press ga aanschaffen.

31 januari 2016
overig

Jan en alleman

Het blijft voor mij het meest lastige onderwerp om over te schrijven. De liefde. Wat vertel ik wel en niet hier? Ga ik de diepte in of houd ik het oppervlakkig? Nee. Ik open mijn hart. Steeds een beetje meer.

Vanochtend praatte ik daarover met M. bij lunchroom Jan en alleman in Breda. Ik ken haar van het basketballen en we kwamen erachter dat we allebei van koffie houden. En van (het praten over) de liefde. Hoe lastig het kan zijn om echt te vinden wat je ‘zoekt’.

Soms wankelt het nog wat in mijn en haar leven en dan ben je extra vatbaar voor aandacht. Ga je dan ook nog eens online daten, dan komt de aandacht vanzelf. Want uit ervaring kan ik zeggen dat een date via internet zo geregeld is. Wat berichtjes op en neer, overstappen naar WhatsApp en dan ga je al snel afspreken.

Makkelijk zou je denken, maar hoe ga je naar een date zonder verwachtingen? Gewoon open erin zonder mening. Dat vind ik lastig. Want door zijn profiel te bekijken heb ik al een beeld. Door het eerste contact via de telefoon word ik enthousiast gemaakt. Maar het gevoel komt pas tijdens de date. Dat kan geen foto of berichtje creëren. Ik ben kritischer geworden. Ga niet met Jan en alleman afspreken. Kijk eerst goed naar het profiel en naar de tekst. Blijf bij mezelf in wat ik wel en niet wil delen.

Vanochtend kwamen we tot de conclusie dat we het nodige leren van het (online) daten, vooral over onszelf. Je weet toch niet hoe het loopt in de liefde en hoe het over een maand is. Of over een jaar. Liever nu plezier maken en jezelf blijven ontwikkelen. Deze koffie krijgt zeker een vervolg, ook buiten het basketbalveld kunnen wij volgens mij veel van elkaar leren.

23 januari 2016
overig

Afscheid nemen bestaat niet

Vrijdagochtend heb ik mijn beste vriendin geholpen met verhuizen. De laatste dozen ingepakt, het oude huis schoongemaakt en na een warm afscheid vertrok ze naar Venlo.

We hadden een hele duidelijke regel: verhuizen binnen Breda mag maar wel binnen een straal van vijf kilometer. Na vier jaar samen in het studentenhuis te hebben gewoond zijn we beiden meerdere keren van plek gewisseld, maar iedere keer kregen we het voor elkaar om maar een paar straten van elkaar vandaan te wonen.

De tijd in het studentenhuis…alleen dat was al goud! Vanaf het eerste moment een klik die nooit meer is verdwenen. Midden in de nacht kroketten bakken na het stappen en de volgende ochtend uren op bed soaps kijken. In de tuin hangen en spelletjes spelen totdat de zon onderging. Bij elkaar aankloppen en weten dat er een luisterend oor voor je klaar zat met thee.

Hoewel we verschillen qua types hebben we genoeg gemeen: overal waar wij samen waren en zullen zijn maken we het gezellig.We filosoferen erop los en lachen om de stomste dingen. Spontaan voor de deur staan met chocolade als één van de twee dat nodig heeft. Het woord ‘wijntje?’ als bericht is genoeg om daarna met een kussen op de vloer televisie te kijken met chips erbij.

Blij voor haar dat ze dichtbij haar familie en werk gaat wonen. Dankbaar voor de tijd die we in Breda samen hebben gehad. Dit afscheid is een nieuw begin, met een slaapplek in het centrum van Venlo. Dat wordt kruipend naar huis komende carnaval.

MarielenKarin

 

17 januari 2016